نویسنده: 7گردون

وب سایت: http://news.7gardoon.com

روي آوري افراد به کارآفرینی

میزان کارآفرینی در سال های اخیر بسیار افزایش یافته است؛ چون در سال های اخیر تعداد کارمندانی که از کار اخراج و تعدیل می شوند رو به افزایش است؛ به همین دلیل افراد شروع یک کسب وکار آزاد و مستقل را تنها راهکار می دانند. این افراد قشر بزرگی از کارآفرینان بی علاقه را شامل می شوند. محققان این پدیده را مورد بررسی قرار داده و به یک واقعیت پی برده اند که اکثریت این افراد کارآفرین به رغم دستیابی به موفقیت کاری در کسب وکار جدید، زندگی کارمندی قبلی خود را ترجیح می دهند.

اطلاعات بسیار کمی درباره این پدیده رو به رشد و افرادی که به ناچار دست به کارآفرینی می زنند، وجود دارد. با اینکه کارآفرینان بی علاقه نسبت قابل توجهی از کل کارآفرینان را شامل می شوند ولی کمتر مورد توجه و مطالعه قرار گرفته اند؛ در نتیجه اطلاعات کافی درباره صفات و عملکرد این افراد وجود ندارد.

در فرهنگ عامیانه جامعه یک دید کاملا مثبت به کارآفرینی وجود دارد؛ اما از یکسو می توان گفت که داستان افراد موفق فقط بخشی از واقعیت کارآفرینی است و در بخش دیگر کارآفرینان بی علاقه قرار گرفته اند که به دلیل عدم رضایت کاری ترجیح می دهند که مخفی باشند. معمولا اینان افرادی هستند که زندگی کارمندی خود را دوست داشتند؛ اما بیکاری آنان را مجبور به شروع یک کسب وکار جدید کرده بنابراین انگیزه این گروه روحیه پویای کارآفرینی نبوده و صرفا بر حسب نیاز اقتصادی است.

این مقاله به بررسی جوانب مختلف پیرامون این موضوع پرداخته است؛ مثلا ما مطمئن هستیم که نقطه شروع برای کارآفرین بی علاقه و کارآفرین خلاق متفاوت بوده است. کارآفرین

خلاق برای شروع و پیشرفت کارش علاقه مند است؛ درحالی که کارآفرین بی علاقه کسب وکارش را به خاطر نیاز اقتصادی و نبود موقعیت کاری بهتر شروع می کند. واضح است که این عدم اطمینان در شروع کار می تواند به شکست منجر شود.

این تحقیق به بررسی صفات شخصیتی کارآفرین بی علاقه پرداخته و بیان می کند که این افراد حتی با نداشتن یک انگیزه ایده آل هم می توانند نتایج قابل قبولی کسب کنند. نتیجه گیری های به دست آمده در این مقاله بر پایه یک مطالعه عملی و دقیق روی ۲۸۷ کارآفرین بی علاقه است.

کارآفرینان و گروه کارآفرینان بی علاقه چه کسانی هستند؟

کارآفرینی رشد اقتصادی محسوب می شود و سهم بزرگی از اشتغال را دربرمی گیرد. کارآفرینان با وجود رویارویی باموانع متعدد، به سختی کار و تلاش می کنند و برای ایجاد کسب وکارهای جدید سرمایه گذاری می کنند. مطالعات نشان می دهد که تمامی کارآفرینان برای پیشرفت کارشان پشتکار دارند و میزان موفقیت و شکست در کارها را باید به خصوصیات فردی از جمله: خوش بینی نسبت به آینده کاری، علاقه و انگیزه، نیاز به استقلال مالی، ریسک پذیری و مدیریت احساسات نسبت داد. همه این صفات به نسبت زیاد در کارآفرینان خلاق که به انتخاب خود و به منظور دستیابی به اهدافشان پا به این عرصه گذاشته اند؛ وجود دارد، ولی میزان این صفات در کارآفرینان بی علاقه بسیار کمتر است. اکثریت این افراد که تعدادشان نیز رو به افزایش است بعد از سال ها زندگی کارمندی، قادر به پیدا کردن کار جدید نیستند و به کارآفرینان نیازمند اطلاق می شوند.

از سال ۲۰۰۱ سازمان جهانی نظارت برکارآفرینی، دو کارآفرینی اجباری و کارآفرینی خلاقانه را از هم جدا کرده است. درواقع کارآفرینان خلاق شروع کارشان به انتخاب خود بوده و در پی استفاده از یک فرصت کاری برای رسیدن به اهدافشان هستند، درحالی که این نقطه شروع برای کارآفرینان بی علاقه، نبود انتخاب بهتر و فرار از بیکاری است. این مقاله دیدگاه فرد کارآفرین نسبت به بی علاقگی و تاثیرات آن در زندگی کاری نیز بررسی می کند.

تعریف کارآفرین

کارآفرین کسی است که یک کسب وکار جدید را با وجود مشکلات فراوان و عدم اطمینان از سوددهی و پیشرفت شروع می کند که این کسب وکار جدید نیازمند جمع آوری یکسری منابع ضروری است.

بنابراین، تعریف ما از کارآفرین بی علاقه عبارت است از کسی که یک کسب وکار جدید را با وجود مشکلات فراوان و عدم اطمینان با هدف درآمد دائمی و به دلیل نبودن کار بهتر شروع می کند که این کسب وکار با شناسایی فرصت ها و جمع آوری تمام منابع ضروری همراه است.

مطالعات کمی برای شناسایی دو گروه کارآفرینان بی علاقه و کارآفرینان خلاق انجام شده و بیشتر به تفاوت های میان کارآفرینان بی علاقه و کارآفرینان خلاق و تاثیراتشان بر اقتصاد ملی توجه می شود. در یک مطالعه که در سال ۲۰۱۰ انجام شد، تفاوت های میان کارآفرینان بی علاقه و خلاق با در نظر گرفتن سرمایه انسانی، فرصت های سودآور و شرایط کسب موفقیت بررسی شد.

صفات و ویژگی های کارآفرین

مدت ها است محققانی که در زمینه کارآفرینی مطالعه می کنند، علاقه مند به شناخت افراد کارآفرین و صفات مختص کارآفرینی هستند. این امر سبب پی ریزی تئوری های اصولی و علمی زیادی در این عرصه شده است.

برای اولین بار در سال ۱۹۶۱ مک کلاند تلاش های بسیاری برای تعیین و شناسایی صفات اصلی در کارآفرینی انجام داد، ولی به رغم تلاش های فراوان، اجماع نظری در این مورد وجود ندارد، مثلا نظریه هریچ و پیتر در سال ۲۰۰۲ این بود که نمی توان هیچ ویژگی ثابتی برای کارآفرینی تعیین کرد.

افراد با پیش زمینه های مختلف تحصیلی، شغلی، نژاد، جنسیت و خانواده دست به کارآفرینی می زنند. وچیو در سال ۲۰۰۳ پنج ویژگی که در کارآفرینی نقش اساسی دارند پیشنهاد کرد. این مجموع ویژگی ها که او به نام پنج ویژگی برجسته بیان کرد عبارت است از: ریسک پذیری، تمایل و نیاز به موفقیت، نیاز به استقلال مالی، احساس سودمندی و مدیریت احساسات. هرچند خود او هم معتقد است که این پنج ویژگی نمی تواند به طور کامل فرد کارآفرین را توصیف کند.

کارآفرینی به نوعی رقابت افراد جوان است. آمار سال ۲۰۰۵ نشان می دهد که اکثریت کارآفرینان تازه کار در سنین بین ۲۵ تا ۳۵ سال هستند. این در حالی است که کارآفرینان زن هنگام شروع کارشان مسن تر و بین ۳۵ ۴۵ سال هستند. از آنجایی که کارآفرینان بی میل از جهات مختلف با کارآفرینان عادی فرق دارند، میانگین سن آنها هم هنگام شروع کارشان بیشتر است.

بیشتر افرادی که در مطالعه ما مورد بررسی قرار گرفتند افراد بین ۴۰ تا ۵۰ ساله بودند که به تازگی اخراج شده بودند. امروزه شرکت ها ترجیح می دهند که برای بیشتر پست های کاری از افراد جوان استفاده کنند، چون مدیران براین باورند که افراد مسن کارآیی و انگیزه لازم را ندارند و توقعاتشان نیز بیشتر است، البته سن تنها یک عامل جداکننده دو کارآفرین بی علاقه و خلاق است.

از سال ۱۹۵۰ تا کنون محققان در این عرصه به دنبال شناخت صفاتی هستند که باعث گرایش افراد به کارآفرینی می شود. مک کلالند در سال ۱۹۶۱ متوجه شد که کارآفرینان نسبت به افراد دیگر نیاز و تمایل زیادی به موفقیت داشتند و ریسک پذیرهم بودند. مطالعات قابل قبولی درباره صفات کارآفرینان موفق در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ انجام شد.

ویلیام لی معتقد است که نمی توان هیچ صفت ایده آل و ثابتی برای کارآفرینی در نظر گرفت. کارآفرینان بزرگ و موفق می توانند به صورت شرکت های بزرگ یا کوچک باشند، کارشان را با تجزیه و تحلیل پیش ببرند یا کارشان دارای جذابیت باشد یا خسته کننده، جزئیات رادر نظر داشته باشند یا نه. در واقع چیزی که در کارآفرینی مورد نیاز است توانایی و استعداد انجام کار از راه های مطمئن موجود است.

مهمترین فرضیه ای که در مطالعه ما مورد بررسی قرارگرفت این بود که آیا بی علاقگی و موفقیت کارآفرینان با پنج ویژگی برجسته ارتباط دارد یا نه. بنابراین تفاوت در موفقیت و بی علاقه گی افراد در کارآفرینی با تفاوت در شخصیت افراد مرتبط است.

داشتن تجربه مدیریتی کارآفرینان بی علاقه

این افراد چون کسب وکار خود را نسبتا دیرتر شروع می کنند تجربیات مدیریتی کافی دارند که داشتن آن بسیار مهم است. زیرا توانایی مدیریت و کنترل شرایط، اجزای کلیدی کارآفرینی هستند. داشتن تجربیات پیشین مدیریتی از جهات مختلف در موفقیت کارآفرینان موثر است. مثلا بودن در پست های مدیریتی پیشین باعث افزایش توانایی مدیریت شرایط و کنترل زیردستان و نیز ایجاد انگیزش در آنها می شود یک مهارت ضروری در موفقیت کارآفرینی است. همچنین داشتن تجربه مدیریتی بامیزان هر پنج ویژگی برجسته کارآفرینی ارتباط مستقیمی دارد. مطالعات نشان می دهد که میزان پنج ویژگی برجسته بین کارآفرینان و کارمندان معمولی بسیار متفاوت است، اما میزان آنها بین کارآفرینان و مدیران یکی است.

شرایط کاری و فعالیت های کارآفرینان از بسیاری جهات با شرایطی که مدیران با آن سروکار دارند، مشابه است. در محیط کسب وکار امروز مدیران موفق باید ریسک پذیر باشند؛ همچنین افرادی که به دنبال کسب اسقلال مالی هستند بیشتر به پست های مدیریتی رو می آورند چون مدیریت، امکان استقلال مالی را به افراد می دهد.

احتمال ترفیع افراد با انگیزه در پست های مدیریتی بیشتر است. مدیران، در مقایسه با افراد دیگر باید کنترل بیشتری بر شرایط و محیط کاری داشته باشند از این رو کسانی که این مهارت و توانایی را داشته باشند سریع تر در پست های مدیریتی جذب خواهند شد. در نتیجه، بودن در شرایط کاری سخت و مشابه شرایط کارآفرینی باعث ایجاد باور و اعتماد به نفس لازم برای شروع کسب وکار جدید و رشد و موفقیت در آن می شود. درواقع این باور همان احساس خودکارآمدی فرد نسبت به خود و توانایی هایش است.

بنابراین داشتن تجربه مدیریتی کارآفرینان بی علاقه میزان پنج ویژگی برجسته را در این افراد بیان می کند که خود این ویژگی ها می تواند میزان موفقیت و بی علاقگی را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو ما به این نتیجه می رسیم که تجربه مدیریتی هم در بی میلی فرد به کاری که انجام می دهد وهم در موفقیت کاریش موثراست.

بحث و نتیجه گیری

یک گروه ۲۸۷ نفره از کارآفرینان بی علاقه درمطالعات ما شرکت کردند. نتایج به دست آمده فرضیه های قبلی ما مبنی براین که میزان موفقیت و بی علاقگی فرد با اطلاع از تجربه قبلی اش قابل پیش بینی است را تایید کرد که این با بعضی از مشخصات وویژگی های کارآفرینی مطابقت دارد. به رغم موفقیت نسبی، اکثر کارآفرینان موقعیت و زندگی قبلی خود به عنوان یک کارمند راترجیح می دادند. نتایج به دست آمده تاییدکننده این واقعیت بود که داشتن تجربه قبلی مدیریتی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت کارآفرینان و بی علاقگی مداوم آنان نسبت به کارشان دارد. همچنین مشخص شد یک ارتباط مستقیم بین سطح موفقیت و داشتن تجربه چندین ساله موفقیت وجود دارد و هر چه پست مدیریتی بالاتر و مهم تر باشد به همان میزان کسب موفقیت مالی نیز بهتر و سریع تر خواهد بود.

همچنین ثابت شد که یک رابطه برعکس بین میزان تجربه مدیریتی و بی علاقگی فرد وجود دارد و هرچه سابقه مدیریتی فرد بیشتر باشد بی علاقگی فرد نسبت به کاری که انجام می دهد کمتر است. همچنین یافته های ما اهمیت صفات شخصیتی ضروری برای کارآفرینی را معلوم کرد که بین این صفات عزت نفس (اعتماد و باور فرد به خود و توانایی هایش در انجام درست کارها) یکی از مهم ترین آنها است.

هدف اصلی ما در این مطالعه شناخت درست این پدیده رو به رشد، کارآفرینی بی علاقه و خصوصا شناخت دقیق تر خود فرد کارآفرین بی علاقه بود. افرادی که مورد مطالعه قرار گرفتند کارآفرینی را به میل و اختیار خود انتخاب نکرده، بلکه نیاز مالی آنان را مجبور به این انتخاب کرده بود. برخلاف کارآفرینان خلاق که مجذوب منافع کارآفرینی می شوند کارآفرینان بی علاقه شغل کارمندی خودشان را ترجیح می دهند. مهم ترین چیزی که برای ما ثابت شد این بود که کارآفرینان بی علاقه حتی باوجود کسب موفقیت بازهم به زندگی کارمندی قبلی خود تمایل دارند. هرچه سابقه مدیریتی کارآفرین بی میل بیشتر باشد احتمال موفقیتش هم بیشتر بوده و کمتر دچار ناامیدی می شوند. این تاثیرات مستقیم در پنج ویژگی برجسته کارآفرینی خلاصه می شود.

مفاهیم تئوری و عملی

تلاش های بسیاری برای توصیف فرد کارآفرین انجام شده ولی بی نتیجه مانده است. محققان متغیر های زیادی را جهت شناسایی ویژگی های کارآفرینان و نیز صفات لازمه برای کسب موفقیت بررسی کرده اند. این مطالعه از زاویه دیگری به این موضوع پرداخته است و درواقع صفات و ویژگی های مشترک در کارآفرینان خلاق و کارآفرینان بی علاقه را که مجبور به این انتخاب شده اند؛ بررسی کرده است.

پنج ویژگی برجسته کارآفرینی که توسط وچیو مطرح شد، هم می توانند بی علاقگی را بیان کنند. مثلا اگر میزان این صفات کم باشد، در نتیجه میزان افراد بی علاقه بیشتر است، حتی اگرفرد به موفقیت های مالی هم برسد معیار این پنج ویژگی هستند که میزان بی علاقگی فرد را معین می کنند. در این مطالعه معلوم شد که هرچه میزان این پنج صفت بیشتر باشد میزان تمایل افراد به کارآفرینی حتی در شرایط سخت هم بیشتراست. نتیجه آنکه افراد با داشتن این پنج صفت در مواجهه با این انتخاب اجباری دچار یاس و ناامیدی کمتری می شوند.

داشتن عزت نفس در تمام جوانب زندگی بسیار مهم است. اعتماد به نفس، فرد را در انجام و اداره فعالیت ها و نیز عملکردش در مواجهه با شرایط مختلف تحت ثاثیر قرار می دهد. پس عزت نفس یک فاکتور مهم و تعیین کننده در پیش بینی میزان موفقیت و بی علاقگی است. باور وارزیابی این کارآفرینان بی علاقه از خودشان، کارمندی خوب و موفق است تا یک کارآفرین موفق. به همین دلیل است که اینان کارآفرینی را به میل و اختیار خود انتخاب نمی کنند. استدلال ادن وآورین (۱۹۹۳) این است که دادن عزت نفس و باور، به افراد بیکارکمک می کند. در نتیجه اینکه دادن اعتماد به نفس و باور به کارآفرینان بی علاقه هم در دستیابی به نتایج بهتر کمک خواهد کرد. احتمال بسیار کمی وجود دارد که وضعیت اشتغال این افراد تغییر کرده و بهتر شود، بنابراین افزایش میزان اعتماد به نفس این اشخاص نسبت به خود و توانایی شان یک راه مناسب برای ارتقای عملکرد این افراد و نجات آنها از بیکاری است. عامل موفقیت این افراد به رغم بی علاقگی شان همین ترغیب و تشویق شدن است.

از دست دادن کار در یک دوره از زندگی آخر راه و بن بست نبوده و راه های جایگزین زیادی وجود دارد. اما این واقعیت که باوجودکسب موفقیت بازهم از کارشان راضی نیستند ناراحت کننده است. این مطالعه چندین راه برای رفع این مشکل پیشنهاد می کند. تشویق و تحریک کارآفرینان بی علاقه و آموزش مهارت های مدیریتی آنان را نسبت به شروع کسب وکار مستقل برای خودشان علاقه مند و مطمئن می کند. یافتن راهکارهای جدید و عملی نه تنها به خود این افراد کمک می کند، بلکه به ارتقای اقتصاد ملی هم کمک می کند. باور شان (۲۰۰۹) این بود که تشویق افراد به کارآفرینی یک سیاست غلط اجتماعی است. هرچند برای افرادی که نمی توانند به عنوان کارمند و کارگر در بازار کار فعالیت کنند شروع یک کسب وکار آزاد بهتر از بیکاری است.

نویسنده: Eyal Yaniv و David Brock

مترجم: منصوره محمدپور

منبع:Entrepreneurship

/آفتاب/

تاريخ ارسال: 1392/12/19

تعداد بازدید: 244

نظر بدهید...
نظر خود را در فرم زیر وارد کنید
نام:
ایمیل:
نظر:
متن داخل تصویر را وارد نمایید:
کد امنیتی
 |